+

De wereld van Alexander Calder

Wie was eigenlijk Alexander Calder, en wat voor werk maakte Sieb Posthuma over hem? Reeds als kind maakte beeldhouwer Alexander Calder (1898-1976) juwelen en speeltjes van op straat gevonden koperdraad. Eigenlijk bleef hij dit zijn leven lang doen, al zocht …

Wie was eigenlijk Alexander Calder, en wat voor werk maakte Sieb Posthuma over hem?

Reeds als kind maakte beeldhouwer Alexander Calder (1898-1976) juwelen en speeltjes van op straat gevonden koperdraad. Eigenlijk bleef hij dit zijn leven lang doen, al zocht hij steeds naar nieuwe vormen en werd hij er wereldberoemd mee. In 1930, hij was toen 32, bracht Calder een bezoek aan het atelier van Piet Mondriaan in Parijs. Calder was behoorlijk onder de indruk, maar zou het niet nog beter zijn als de kleurige vlakken in Mondriaans abstracte werk zouden bewegen? Piet Mondriaan meenden van niet, maar Calder besloot naar aanleiding van deze ontmoeting aan de slag te gaan met beweging en maakte zijn eerste mobile. Hij wordt dan ook wel gezien als de uitvinder van de bewegende sculptuur. De mobiles behoren tegenwoordig tot het bekendste werk van Calder, maar op de grote tentoonstelling van zijn werk in 2012 in het Haagse gemeentemuseum was ook veel ander werk te zien. De tentoonstelling maakte duidelijk dat Calder een enorm creatieve fantasie had en zo bedreven was en dat hij eigenlijk alles kon scheppen wat hij wilde.

Dat is ook de rode draad van het werk van Sieb Posthuma, die in het kader van deze tentoonstelling de wereld van Alexander Calder tot leven wekte. Het is een wereld waarin Calder in staat is om alles te maken wat hij wil; voor ieder probleem of gemis is met ijzerdraad een oplossing voorhanden. Maar de Calder van Posthuma heeft één droom: iets maken dat uit zichzelf in beweging blijft, het perpetuum mobile. Het is precies die prent die nu bij De gulle ekster te vinden is.

Posthuma schreef de tekst en maakte de tekeningen van het boek De draad van Alexander Calder. Hij slaagde erin een vorm te vinden die voor kinderen toegankelijk is en die recht doet aan het werk van Calder. De mooie lijntekeningen passen erg goed bij Calders lijnenspel en zijn tegelijkertijd echt Sieb Posthuma. Bijzonder is ook dat Posthuma bij het maken van het werk ervoor zorgde dat zijn pen niet van het papier kwam: alle tekeningen zijn in één lijn getekend.

Door: Pepijn Reeser

Geef je reactie

Reacties