+Henry Moore - Large Reclining Figure 1984 - foto John Lewis Marshall

De gulle ekster bezoekt: Moore in het Rijks

Als je veel naar musea gaat en regelmatig tentoonstellingen ziet, loop je het risico altijd wel iets op of aan te merken te hebben op hetgeen je ziet. Je wordt een beetje blasé. Maar soms bevind je je in de …

Als je veel naar musea gaat en regelmatig tentoonstellingen ziet, loop je het risico altijd wel iets op of aan te merken te hebben op hetgeen je ziet. Je wordt een beetje blasé. Maar soms bevind je je in de bijzondere omstandigheid dat alles klopt. Dat er niets meer te zeggen valt. Dat je alleen maar heel tevreden en gelukkig bent dat je deel mag uitmaken van zoiets bijzonders. Dat komt niet vaak voor, maar onlangs overkwam mij dat bij de opening van de tuinen van het Rijksmuseum.

Er zijn twee beeldhouwers die ik meer dan gemiddeld bewonder: de Bask Eduardo Chillida en de Brit Henry Moore. Hun werk is van een zeldzame schoonheid. Allebei spelen ze op hun eigen manier met de vormen die de natuur aanreikt. Het werk van beiden komt het best tot z’n recht in een landschappelijke omgeving.

Op de langste dag van dit jaar opende het Rijksmuseum zijn tuinen. Prachtig aangelegd, 14.500 m2 groene buitenzaal zoals ze het zelf noemen. De tuinen zijn gratis toegankelijk en bevatten onder andere een speeltuin met toestellen van Aldo van Eyck, een 19e-eeuwse kasteelkas met vergeten groenten en een fontein van de Deense kunstenaar Jeppe Hein. Het Rijks wil voortaan ieder jaar een beeldententoonstelling produceren in deze tuinen. En de eerste keer is de eer aan Henry Moore. Twaalf beelden zijn er van hem te zien in de buitenlucht en twee binnen in de hal van het museum. Niet te veel. Niet te weinig. De beelden zijn zo geplaatst dat het lijkt alsof ze er altijd hebben gestaan. Discreet, op gepaste afstand van elkaar en fluisterend communicerend met het dominante gebouw. Het is een heerlijke kennismaking met Moore of een hartelijk weerzien voor hen die hem al kenden.

Het Rijksmuseum heeft niet alleen een van de mooiste expositieruimtes van het land erbij, het doet bovendien iets on-Nederlands. Het weet openbare ruimte schitterend te benutten. Mocht je nu ook nog een rondleiding kunnen bemachtigen van beeldend kunstenaar Robert Uterwijk, dan heb je helemaal de hoofdprijs gewonnen.

Ik ben heel benieuwd wie de komende jaren de tuinen mag vullen. Ik hoop natuurlijk stiekem op Chillida.

Door: Erik Schilp

Geef je reactie

Reacties