+

Plakband

De laatste tijd heb ik opvallend veel verjaardagen en feestjes. Omdat ik graag met een persoonlijk cadeau aankom, betekent dat in mijn geval: veel inpakken. Met plakband. En daar gaat het vaak mis. Ik weet dat er handige hulpmiddelen op …

De laatste tijd heb ik opvallend veel verjaardagen en feestjes. Omdat ik graag met een persoonlijk cadeau aankom, betekent dat in mijn geval: veel inpakken. Met plakband. En daar gaat het vaak mis. Ik weet dat er handige hulpmiddelen op de markt zijn waar je het rolletje in kunt doen om een stukje af te scheuren, maar meestal lukt dat scheuren maar half en heb je alsnog een dubbelgevouwen plakkertje in je handen. En dan heb ik het nog niet over de momenten dat de plakband rechtstreeks van de rol moet komen.

Toen mijn vriendin me onlangs met een rol plakband zag worstelen, kon ze het niet laten om me het werk te laten zien dat Johan Rijpma in 2011 maakte als afstudeerproject aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Het contrast met mijn geklungel kon haast niet groter zijn. Rijpma filmde een groot aantal rolletjes plakband tijdens het op- en afrollen. Hij ontdekte tijdens het filmen dat de zon van invloed is op de snelheid waarmee het rolletje afrolt en dat ieder rolletje zijn eigen dynamiek heeft. Het leverde hem uiteindelijk een film van ruim twee minuten op die tot de verbeelding spreekt – en niet alleen van plakbandhaters zoals ik. De film Tape Generations was onder andere vorig jaar te zien op het Film Festival Rotterdam.

Door: Pepijn Reeser

Geef je reactie

Reacties